Sen jest podstawą naszego dobrego samopoczucie. Gdy jest go zbyt mało, czujemy się źle; gdy jego jakość spada, nasze samopoczucie również jest gorsze – podobnie, gdy zdarzy nam się spać zbyt długo – jesteśmy wtedy cały dzień rozkojarzeni, zdarza się, że wciąż boli nas głowa.
Jak widać, żadna przesada – gdy mówimy o śnie – nie jest dla nas zdrowa. W zasadzie trudno wskazać, co jest gorsze: nadmiar czy niewystarczająca jego ilość? I jak odkryć, gdzie znajduje się złoty, najlepszy dla nas środek?
Często spotykamy się z opiniami, że niemowlęta potrzebują największej ilości snu, dorastające dzieci mają coraz mniejsze wymagania – a człowiek dorosły, czy wręcz już stary, zdecydowanie powinien zredukować ilość przesypianych godzin.
Czy jednak na podstawie takich wytycznych jesteśmy w stanie precyzyjnie określić, ile powinniśmy czasu poświęcać na sen? Czy można powiedzieć, ze do 20 roku życia sypiamy, dajmy na to, 8 godzin, a później, co 5 lat, redukujemy ten czas o pół godziny – i mając lat 60 powinniśmy (wobec takich wyliczeń) sypiać 6 godzin na dobę.
Oczywiście, takie wyliczenia są całkowicie pozbawione sensu, choć z wiekiem, u większości z nas maleją potrzeby związane z ilością przesypianych godzin.
Podstawą oceny naszych oczekiwań nie mogą być – choćby najbardziej naukowe – statystyki, a wyłącznie nasze indywidualne potrzeby. Dobrze jest wsłuchać się w siebie, i ocenić, co powoduje, że czujemy się niewyspani. Może się okazać, że ogólne zasady dobrego snu nie mają do nas żadnego odniesienia. I, na przykład, w wieku lat 40, musimy przespać 9 godzin, i nie da się jego mniejszej ilości w żaden sposób zrekompensować.
Dlatego dobrze jest, nim z powodu zmęczenia spowodowanego niewyspaniem zaczniemy szukać pomocy specjalistów, przetestować na sobie sen w różnych wymiarach czasowych – bo, być może, zlikwiduje to nasze kłopoty.
MŚ
Related posts:
- Dlaczego warto się rozwijać? Dlaczego warto się rozwijać? autorem artykułu jest Urszula Ruszkowska 1. Wszystko co robimy, jak robimy i w imię czego robimy ma dla nas dodatnie lub ujemne skutki osobotwórcze, tzn. formułuje......
- Czy można zaplanować swoją starość ? Czy można zaplanować swoją starość ? autorem artykułu jest Małgosia Nowak Wszyscy boimy się starości .Często łudzimy się , że nas ona nie dosięgnie , a jeśli już to nie......
- Cukrzyca typu II – choroba cywilizacyjna Cukrzyca to choroba, która wciąż dotyczy coraz większej ilości osób. Jest to dolegliwość, która polega na zaburzeniach w gospodarce węglowodanowej. Poprzez brak insuliny lub jej niewystarczające stężenie, do komórek przenika......
